چهارشنبه سوری خجسته باد
به تارنمای دانشجویان دانشگاه امیرکبیر
به بهانه ی گفتار این آقای بگفته اش؛ آیت الله مقتدایی، مدیر حوزه قم و...
درود به همه ی ایرانیان و پارسی زبانانی که در هر کجای جهان؛ این چهارشنبه سوری را جشن گرفته و شادی و پایکوبی کرد ه اند و با این کار نمادین و شورانگیز خواستند پرنده ی اندیشه و بازتابهای درونی خود را به سوی روشنایی به پرواز درآورند و روزگار خود را روشن تر ببینند و بگویند که از هرچه تیرگیست و تیره روزی و تیره اندیشی بیزارند و با جنب وجوش و خروشی دلانگیز به پیشواز هستی میروند که همانا گامهایش به زودی با نوروز نازمان آغاز میشود.
با این همه زیبایی ها که این جشن فرخنده با خودش دارد و با این همه پیامی که هنرمندانه و زیرکانه؛ گذشتگانمان در لا به لای این جشن پیچیده اند ، چگونه کسانی پیدا میشوند که با چنین جشنی بچوخند و بستیزند ؟ اگر براستی این گزارش درست باشد که اینجا در تارنمای دانشجویان دانشگاه امیرکبیر تهران نوشته شده است؛ خوب است که کسی هم این ترانه ام را برای چنین دشمنان یادگار پیشینیانمان بخواند که شاید شرمنده شوند . گرچه در این همه سالها آموخته ایم که روی چنین کسانی از سنگ پای قزوین هم زمخت تر است !
چارشنبه سوری
شده چارشنبه سوری چشم دشمن همه کور؛
میرسه نوروزمون روی دشمن همه بور،
شنیدم مرد کوری؛ نه که کور، بی همه چیز؛
توی قم نشست وگفت سراین سوری به گور،
ببرید پیامو به همون مردک زار ،
بگیدش " بوُم " نمیشه دمی شاد از سر نور ،
نه که ازدشمنیش کک مون هم نگزید ؛
دلمون کشیدمون سوی آتش چه به زور
میگریم همیشه ما جشن چارشنبه سوری ،
که بسوزه دلشون غم دل زما به دور،
منم و جشن کهن؛ سال نو، نوروزمون،
بمونه در دل او غم واندوه همه جور،
بپریم سال دیگه روی آتش بیش ازین ،
چشم او تنگه، بشه بترازامروزه کور.
چهارشنبه سوری 1387
27/12/1387
د. ساسان ایرانپور